Zanik kostny i osteoporoza to schorzenia, które mogą spotkać każdego z nas. Obie te choroby są groźne dla naszych zębów i wiążą się z brakami w uzębieniu. Uzupełnianie braków zębowych jest konieczne, a występującego problemu nie można bagatelizować, ponieważ braki w uzębieniu mogą mieć negatywny wpływ na zdrowie całego organizmu. Z przypadku zaniku kostnego i osteoporozy, z brakami zębowymi możemy sobie poradzić dzięki implantacji zębów, czyli wszczepieniu specjalnych implantów z koronami, które imitują naturalny ząb. Jakie są zalecenia i przeciwwskazania w przypadku tego zabiegu?

Implantacja zęba a osteoporoza

Niewątpliwie osteoporoza jest niebezpieczna dla naszych zębów. Kości szczęki, osłabione w wyniku choroby, prowadzą do wypadania zębów i powstawania braków zębowych. Badania wskazują, że na osteoporozę w Polsce cierpią aż 3 miliony osób, a wystąpieniem choroby zagrożone jest aż 9 milionów. Osteoporoza najczęściej występuje u pacjentów powyżej 50 roku życia, rzadziej u mężczyzn niż u kobiet. 

Mówi się, że osteoporoza jest chorobą cywilizacyjną, wymienianą tuż obok otyłości i chorób serca. Głównym powodem jej występowania u kobiet jest gwałtowny spadek wagi i spadek poziomu estrogenów odpowiedzialnych za odporność kości. Z oboma objawami mamy do czynienia w okresie menopauzy. Dodatkowo, osteoporoza może wystąpić u osób z niedoborem witaminy D i mało aktywnych fizycznie.

Osteoporoza ma bardzo duży wpływ na zdrowie zębów. W wyniku osłabienia kości, zęby mogą zacząć wypadać, powodując występowanie braków zębowych. Aby móc uzupełnić te braki, można wprowadzić leczenie implantologiczne, które polega na wszczepieniu implantu – specjalnej śruby, która zastępuje korzeń zęba, i zamontowaniu na nim korony lub mostu, które wyglądają jak naturalne zęby pacjenta. W wielu przypadkach implantacja zęba to jedyne wyjście pozwalające na odzyskanie pełnego uzębienia. 

Implantacja zębów w osteoporozie – zalecenia

W przypadku osteoporozy, implantacji zębów powinna towarzyszyć również zmiana stylu życia. Należy wprowadzić większą aktywność fizyczną, zmienić dietę na zdrowszą i przeprowadzać regularne kontrole stomatologiczne. Niezwykle istotna jest codzienna higiena jamy ustnej. Konieczne jest regularne, minimum 2 razy dziennie, mycie zębów z użyciem past o dużej zawartości fluoru. Obowiązkowe jest również stosowanie nici dentystycznych do czyszczenia przestrzeni międzyzębowych oraz płynów do płukania ust. 

Pacjenci z osteoporozą powinni jednak myć zęby znacznie delikatniej. Warto stosować szczoteczki do zębów z miękkim włosiem i unikać uderzania szczotką o zęby. Należy również wyeliminować z diety twarde produkty, takie jak surowe warzywa i owoce, cukierki, czy grzanki. 

Zanik kostny a implantacja zęba

Zanik kostny może utrudnić lub, w niektórych przypadkach, całkowicie uniemożliwić przeprowadzenie wszczepienia implantów zębowych. Dlatego też zawsze należy udać się do stomatologa, aby przeprowadzić niezbędne badania i zadecydować, czy implantacja będzie możliwa. Dobrą wiadomością jest to, że deficyt ilościowy tkanki kostnej u pacjenta nie oznacza rezygnacji z leczenia. 

Dzięki nowoczesnej stomatologii możliwe jest chirurgiczne uzupełnienie kości, czyli tzw. augmentacja. Jest to procedura odbudowania kości z wykorzystaniem specjalistycznych materiałów wszczepialnych. Źródłem używanych materiałów są banki tkanek lub sam pacjent. Po przeprowadzeniu augmentacji konieczne jest odczekanie kilku miesięcy przed podjęciem kolejnych kroków leczenia. Wykorzystany materiał w tym czasie integruje się z kością własną pacjenta. 

Osteoporoza a zęby

Warto nie zwlekać z implantacją zęba i przeprowadzić ją zaraz po utracie zęba naturalnego. Im dłużej będziemy ją odkładać w czasie, tym rośnie szansa na wystąpienie zaniku kostnego i konieczność przeprowadzenia augmentacji. W wielu przypadkach można zastosować implantację od razu po ekstrakcji zęba. Co więcej, jednym z przeciwwskazań do przeprowadzenia implantacji zęba jest zaawansowana osteoporoza, co dodatkowo potwierdza, że nie warto zwlekać z leczeniem konsekwencji tej choroby.

Osteoporoza to przewlekła choroba, która charakteryzuje się patologiczną redukcją masy kości, występującą również w kościach szczęki i żuchwy, wpływając jednocześnie na kondycję zębów i powodując ich wypadanie. Sposobem na radzenie sobie z brakami zębowymi jest implantacja zębów, do której kwalifikuje dentysta implantolog przeprowadzając szczegółową diagnostykę.